a/A~a~A~A~Â[Fars.]~Â[Fars.]

a/A
Türkçe abecesinin ilk yazacı(harfi). [sesbilim] Kalın ünlülerin, düz ve geniş olanını gösterir.

ile/<>

a
Şaşma, anımsama, sevinme, acıma, üzülme, kızma gibi duyguları güçlendirir. Tümcenin, başında ya da sonunda, çoğu kez yinelenmiş olarak kullanılır. [A ne güzel! A sen burada mıydın?] | İkinci kişi çekimli eylemlerin sonuna gelir. [Alsana. Baksana.]

ile/<>

A
Sınıflama ve sıralamalarda, maddelerin sıralaması yazaç ile gösterildiğinde, ilk maddenin başına gelir.

ile/<>

A
[müzik] Nota imlerini, yazaçla gösterme yönteminde, "la" sesini bildirir.

ile/<>

Â[Fars.]
"Ey!" [örn. canâ | daverâ | mutribâ | şahâ | zahidâ gibi] [Nazımda vezin gereği ya da şairin kendine söylenmesi gibi olsun, özel adların sonuna gelir ve selenli ile bitenlerde -yâ biçimini alır. örn. Bâki'yâ | Gâlib'â, Nef'i'yâ, Zâtî'yâ gibi]

ile/<>

Â[Fars.]
Aynı iki sözcük ya da ayrı iki sözcük arasına gelerek sözcük anlamını pekiştirir. [örn. cuşâcuş | fevcâfevc | gûnâgûn | lebâleb | nevânev | rengârenk | serâser gibi]